W Parafii Zmartwychwstania Pańskiego i św. Tomasza Apostoła w Zamościu
28.11.2025 godz. 7.00 – od Wspólnoty Sióstr Najświętszego Imienia Jezus ze Skarżyska Kamiennej
02.12. 2025 godz. 6.30 – od Sióstr Imienia Jezus z Suchedniowa
03.12.2025 godz. 6.30 – od księży i sióstr z Krasnobrodu
06.12.2025 godz. 7.00 – od rodziny chrzestnego
09.12.2025 godz. 7.00 – od Sióstr z Klimontowa
15.12.2025 godz. 7.00 – od Domu Generalnego
18.12.2025 godz. 7.00 – od Sióstr Imienia Jezus z Klaudyna
20.12.2025 godz. 7.00 – w 30 dzień od śmierci
22.12.2025 godz. 7.00 – od Sióstr z Częstochowy
27.12.2025 godz. 6.30 – od sióstr z Brwinowa
07.01.2026 godz. 7.00 – od Sióstr z Zamościa z Kurii Diecezjalnej
09.01.2026 godz. 7.00 – od Zarządu Generalnego Zgromadzenia Sióstr Imienia Jezus
12.01.2026 godz. 8.00 – od rodziny Panasów i Nowosadów ze Skibic

W Parafii św. Anny w Kościeszkach
02.12.2025 godz. 18.00 – od rodziny Dobruchowskich

S. Lucyna urodziła się 6 lutego 1944 r. w Skierbieszowie, w głęboko religijnej, wiejskiej rodzinie Mazurkiewiczów. Atmosfera domu i lokalnej społeczności sprzyjała rodzącym się powołaniom – jej brat, Tadeusz, został redemptorystą, ona sama wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Najświętszego Imienia Jezus. Była jedną z pierwszych misjonarek swojego zgromadzenia posłanych do Afryki. Początkowo pracowała jako wychowawczyni dziewcząt w internacie w Katima Mulilo. Szybko jednak stała się jedną z najważniejszych postaci misji, dwukrotnie pełniąc funkcję przełożonej wspólnoty (1987–1993 i 2001–2007). To tam, u boku lokalnego Kościoła, dojrzewała jej największa życiowa misja.

W 1995 r., z inicjatywy abpa Bonifatiusa Haushiku, s. Lucyna założyła ośrodek Cheshire Home – miejsce, które stało się przystanią dla dzieci z niepełnosprawnościami fizycznymi. Przez 21 lat była jego kierowniczką, tworząc od zera instytucję drugą taką w kraju, a dziś jedyną w całej Namibii oferującą zarówno opiekę stacjonarną, ambulatoryjną, jak i domową. Pod jej skrzydłami każdego dnia przebywało tam ok. 30 dzieci: rehabilitowanych, operowanych, uczęszczających do lokalnych szkół, przygotowywanych do możliwie samodzielnego życia. S. Lucyna organizowała sprzęt, remonty, budowę basenu rehabilitacyjnego i dróg. Docierała do rodzin rozrzuconych po ogromnym regionie Zambezi, tworzyła sieć wolontariatu i sprowadzała specjalistów z zewnątrz. Z jej inicjatywy stałą pomocą objęto ponad 300 dzieci w terenie. Dbała o ich zdrowie, edukację i duchowe wzrastanie. Dla wielu mieszkańców Zambezi była po prostu sister Lucy – osobą, która nigdy nie odmawiała pomocy.

Za swoją pracę otrzymała m.in. wyróżnienie „Misjoner” Fundacji Dzieci Afryki (2016). Jej działalność została uwieczniona w filmie „Biała mama czarnych dzieci” (2012).

W 2023 r. s. Lucyna wróciła do Polski na leczenie. Przez ponad rok mieszkała w Zamościu, dzięki gościnności bpa Mariana Rojka. Choć tęskniła za Afryką i marzyła o powrocie, stan zdrowia nie pozwalał na ponowny wyjazd. W sierpniu 2024 r. została przeniesiona do Skarżyska-Kamiennej. Zmarła 16 listopada 2025 r. Pogrzeb odbył się 22 listopada, a ciało siostry spoczęło w grobowcu Sióstr Najświętszego Imienia Jezus na Cmentarzu Parafialnym w Zamościu – ziemi, z której wyszła jej droga na misyjne szlaki.

S. Lucyna Mazurkiewicz zapisała się w historii swojego zgromadzenia, Namibii i Kościoła katolickiego jako misjonarka niezłomna, twórcza, pełna energii i głębokiej wiary. Jej życie to dowód, że jedna osoba, wyposażona w miłość i determinację, może zmienić świat setek ludzi – zwłaszcza tych najmniejszych i najsłabszych.

„Chciała nieść imię Jezus na krańce świata” – pisały o niej współsiostry. I niosła je, aż do ostatnich sił.

źródło: https://roztocze.net/pl/725_wspomnienia/368121_ze-skierbieszowa-do-afryki-zmarla-s-lucyna-mazurkiewicz.html